Deponia – Recenzja gry

deponia-1_2


Pierwsza recenzja gry Point& Click będzie o grze Deponia stworzonej przez Daedalic Entertainment. Nie dlatego, że to była pierwsza w jaką grałam (w gry tego typu grałam jeszcze będąc dzieckiem, w latach 90-tych, a jak wiadomo, wtedy takowej gry jeszcze nie było) ale dlatego, że dzięki niej wróciłam, po kilkunastu latach, do przygodówek. Dostała się w moje ręce przez przypadek, jako 1/3 zestawu gier z serii Deponia (dostałam 3 gry – Deponia, Chaos on Deponia, Goodbye Deponia). Seria Deponia liczy sobie 4 części – Deponia, Chaos on Deponia, Goodbye Deponia oraz Deponia Doomsday.

deponia-1_3Gra zachwyciła mnie wyglądem – piękne, kolorowe, wyglądające jak malowane lokacje (no, w końcu są to ręcznie rysowane plansze), barwne postacie ( i nie mówię tu tylko o wyglądzie), a także ( i może przede wszystkim) fabułą – historia jest ciekawa, wielowątkowa, wciągająca i nieprzewidywalna 🙂 Do tego gra jest dość długa, co powoduje, że użytkownik zaczyna się zżywać z bohaterami i chce więcej i więcej.. Na szczęście miałam pod ręką następne części (które jednak tylko wzmagają apetyt), które uruchamiałam jedna po drugiej. Duże ilości lokacji i długość gry sprawiają, że Deponia może nas zająć na wiele godzin, a dialogi i sam bohater nie raz doprowadzali mnie do wybuchu śmiechu. Gra nie jest prosta, momentami jest nawet dość trudna – zdarzało mi się kluczyć przez godzinę zanim się połapałam co w danym momencie trzeba zrobić. Co nie znaczy, że nie nadaje się dla młodszego odbiorcy – być może czasem szło mi opornie właśnie dlatego, że już nie umiem spojrzeć na pewne zagadki z punktu widzenia dziecka. Poza tym, tego typu zagadki zachęcają do logicznego myślenia, pobudzają wyobraźnię i rozwijają.

W każdej (przynajmniej w tych z którymi miałam styczność) grze tego typu, na początku możemy przejść samouczek. Jeżeli ktoś dopiero rozpoczyna swoją przygodę z grami typu point & click to polecam tą krótką mini-grę. Dowiemy się z niej jak używać, oglądać i łączyć przedmioty, rozmawiać z napotkanymi postaciami oraz jak wejść w menu i np. zapisać grę. Jeżeli już graliśmy w jakąś przygodówkę, to inne będą raczej mieć dość podobny mechanizm, choć czasem mogą się różnić – np. postać w danej grze będzie mogła używać magi i będzie to robiła za pomocą jakiegoś przycisku).

Wracając do Deponii. Głównym bohaterem jest młody chłopak o imieniu Rufus. Chłopak o dość wysokim mniemaniu o sobie, będący często złośliwy, nie lubiący słuchać innych, szczególnie jakdeponia 1_1 dają mu dobre rady. Początkowo odnosimy tez wrażenie, że to samolub i egoista, jednak wraz z biegiem wydarzeń powoli zaczyna się zmieniać. Rufus mieszka w świecie zwanym Deponia, krainie.. zasypanej śmieciami. Ludzie sami zniszczyli sobie ziemię i wszędzie walają się śmiecie i złom. Trudno znaleźć jakiekolwiek rośliny, ludzie starają się żyć z tym co mają, tworząc małe miasteczka. Można się domyślić, że życie w takim świecie nie jest miłe.. Rufus także dochodzi do takiego wniosku i postanawia za wszelką cenę dostać się na Elysium – dryfujące nad Deponią miasto, gdzie jest pięknie, nie ma śmieci (bo są zrzucane na Deponię – w końcu to i tak wysypisko śmieci), ponoć ludzie żyją w szczęściu, dobrobycie i dostatku. Niestety nikt ze znajomych nie podziela jego entuzjazmu, szczególnie, że Rufus to osoba która wiecznie pakuje się w kłopoty i z reguły psuje wszystko czego się dotknie. W dniu gdy chłopak stara się po raz kolejny dostać do podniebnego miasta (nie ma to jak wystrzelić się w powietrze czymś na kształt rakiety), i jak zwykle Mu się to nie udaje (choć był blisko), przez przypadek, spadając z nieba, w miasteczku pojawia się Goal – piękna dziewczyna pochodząca.. własnie z Elysium. Rufus postanawia razem z nią wrócić na Elysium, co okazuje się nie lada wyzwaniem.. Szczególnie, że Rufus powoli zaczyna zakochiwać się w Goal – dziewczynie, która na Deponię przybyła z pewną misją, od której wiele może zależeć. W trakcie podróży nasz bohater spotka na swojej drodze między innymi byłą dziewczynę ( u kórej pomieszkuje doprowadzając ją do szału), mieszkańców miasta, żołnierzy pilnujących, żeby nikt nie dostał się do Elysium oraz.. kogoś, kto wygląda zupełnie jak on.

deponia-1_4Jako Rufus musimy eksplorować wiele (pięknych, ręcznie rysowanych!) lokacji, szukać przedmiotów, rozwiązywać zagadki i łamigłówki oraz od czasu do czasu przejść średniej trudności mini-grę logiczną (te akurat, w razie trudności można pominąć, ale każdy powinien dać sobie z nimi radę). Uroku grze dodają barwne, humorystyczne dialogi – czasami będące elementem łamigłówki – i naprawdę realistyczni (choć kreskówkowi) bohaterowie. Każdy bohater zapisuje się w naszej pamięci na dłużej, a za niejednym będziemy tęsknić. Ten kto wymyślił fabułę odwalił kawał porządnej roboty!

Jeśli nigdy nie graliście w gry tego typu, z czystym sumieniem polecam tę pozycję na pierwszy kontakt. Jeżeli gracie i lubicie przygodówki, a jeszcze (jakimś cudem) nie spotkaliście się z tą grą (lub zastanawialiście się czy po nią sięgnąć) – to naprawdę warto w nią zagrać. Szczególnie, że można ją kupić za nieduże pieniądze, w komplecie zawierającym 3 części.

Moja ocena – 8/10

Ocena GryOnline.pl – 8/10

Dobrze się czytało? Może polubisz też to:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *